ჩემი ორი უსათაურო ლექსი

ლექსებს საერთოდ არ ვწერ ხოლმე, მაგრამ ეს ორი ლექსი დავწერე.

***
ოთახს ჭირდება ქარი,
გულს კი ჭირდება სითბო.
ნუთუ არ ფიქრობს დარდი
ჩემთან სანამდე იყოს.

ჩუმი სახლების ქუჩას
დაეთხოვება მზე.
და იქ ტოტების უკან
ჩამობინდდება დღე.

გამოსახლებულ გულში,
ისევ არავინ მოდის.
წავალ და ვეტყვი დარდებს,
რომ მე ისევ მასზე ვფიქრობ…

ეძღვნება მარკს

***
ფიქრები მათოვს,
მარტოობა ვეღარ მართობს.
საბანი მათბობს,
ბადაგი მათრობს.
შენზე ფიქრები კი,
მათოვს და მათოვს.
სული კი ნატრობს,
შენს სხეულს ახლოს…
დრო აღარ დათმობს
წამებსაც ახლოს.
შენ ისევ შორს ხარ,
მე ისევ მარტო…

და ისევ თოვა, ფიქრები
ფიქრები როგორც ფიფქები…

ი.კ.-ს

Posted by ნინა on January 21, 2012

http://ninaiverieli.wordpress.com/2012/01/21/%e1%83%a9%e1%83%94%e1%83%9b%e1%83%98-%e1%83%9d%e1%83%a0%e1%83%98-%e1%83%a3%e1%83%a1%e1%83%90%e1%83%97%e1%83%90%e1%83%a3%e1%83%a0%e1%83%9d-%e1%83%9a%e1%83%94%e1%83%a5%e1%83%a1%e1%83%98/